barbarasteenvoorden

Archive for the ‘Aandachttrekker’ Category

Vrijheid en zelfstandigheid

In Aandachttrekker on maart 11, 2013 at 3:46 pm

Onlangs kreeg ik van iemand gegevens door van een persoon die mogelijk interessant is om eens mee te spreken. Altijd goed. Praten en koffie kan geen kwaad en leidt geregeld tot verrassende ontmoetingen en inspirerende nieuwe verhalen.

Ik bel hem op maandagmorgen, maar hij rondt net een gesprek af en belooft dadelijk terug te bellen. De zon schijnt, er ligt nog een dun laagje ijs op het water en het gras is nog lichtgrijs van de grondvorst.  Strakblauwe lucht. Het is rustig om me heen. En ik geniet. Vanmorgen wat voorstellen schrijven, vanmiddag wat afspraken. Een leuke avond voor de boeg. Mijn dag en mijn week begint goed en ik voel me blij.

De bewuste heer belt terug. We zijn het erover eens dat het goed is elkaar eens te ontmoeten en te kijken of we iets voor elkaar kunnen betekenen. Is het niet nu, dan wellicht in de toekomst. We pakken onze agenda’s en hij vraagt of ik vrijdags ook kan, want dan heeft hij meestal voldoende tijd. Ik geef aan dat ik vrijdags niet altijd werk, dus we gaan op zoek naar een dag. Daarop zegt mijn gesprekspartner: “Jij bent toch ook zelfstandige?”

Ik antwoord daarop bevestigend, waarop hij zegt: “Als zelfstandigen zijn we toch nooit vrij?”

“Nou, ik gelukkig wel hoor”, zeg ik vriendelijk.

Als de afspraak is gemaakt en ik ophang, blijven zijn woorden mij bij. “Als zelfstandigen zijn we nooit vrij”.

‘Hellup!’, denk ik. Want hoe anders zie ik dit!

Allereerst is een van mijn redenen om een bedrijf te starten de vrijheid geweest. Vrijheid om iedere dag en elk moment van de dag keuzes te maken in volledige onafhankelijkheid en keuzes die helemaal kloppen voor mij. Niet geforceerd door wat een leidinggevende graag zou zien, niet gedwongen door processen in een organisatie (die overigens zonder meer hun nut hebben). Vrijheid is hetgeen dat ik vond zodra ik voor mezelf begon.

Dat er ook een grotere noodzaak tot presteren is, omdat je nu eenmaal niet verzekerd bent van een potje geld aan het einde van de maand, is ook waar. Maar dat presteren gaat vanzelf en met iedere dag het besef dat ik doe wat ik het allerliefste doe. Ook dat ervaar ik als vrijheid.

Daarnaast is zelfstandigheid maar net hoe je het bekijkt. Want vanuit persoonlijk leiderschap bepaal je zelf je vrijheid, ook binnen een organisatie. Ben je je bewust van een zuiver persoonlijk leiderschap, dan ben je net zo zelfstandig in een rol als werknemer, als in een rol als eigen ondernemer. Zelfstandigheid wordt in dat opzicht niet bepaald door het krijgen van salaris aan het einde van de maand. Die zelfstandigheid (inclusief de vrijheid van handelen en keuzes maken) bepaal je zelf. Vanuit waar je in gelooft, en waar je voor staat in het leven.

Echte vrijheid van kiezen en handelen komt vanuit jezelf. De beperking die je daarin ervaart is als eigen ondernemer wellicht de drang om toch geld te verdienen. De beperking die je daarin ervaart als werknemer, is de verplichtingen vanuit de werkgever. Feitelijk kent dus iedereen de nodige uitdagingen om volledig vrij te blijven. Maar die uitdagingen ten spijt: vrijheid is iedere dag mogelijk en voor iedereen.

Zoals Albert Einstein ooit zei: “Alles dat werkelijk groots en inspirerend is, is gecreëerd door een individu dat kon werken in vrijheid.”

Als ondernemer en als werknemer, bepaal je die vrijheid zelf. Vrijheid ervaren wordt makkelijker als je weet wat wezenlijk is voor jezelf. Dat wezenlijke te allen tijde volgen is persoonlijk leiderschap en leidt tot vrijheid. Vrijheid in je hoofd. Vrijheid in handelen. Vrijheid in wat je kiest.

Ik ben vrij als ik werk. Ik ben vrij als ik niets doe. Ik voel me gezegend dat ik heb gevonden wat wezenlijk is voor mij, en dat ik in staat ben daar iedere dag en ieder moment trouw aan te blijven. Dat is niet altijd makkelijk (gegeven de uitdagingen), maar het is te doen. En het is inmiddels voor mij de enige manier.

Dus ja, als zelfstandige ben ik iedere dag vrij. En heb ik misschien zelfs wel iedere dag vakantie.

Hoe is dat voor jou? Ben jij vrij? Doe je wat wezenlijk is voor jezelf en heb je ruimte gecreëerd om zelfstandig keuzes te maken en te handelen? Als dat niet zo is, wat zou je willen leren? Wat heb je daarvoor nodig? Sta jezelf eens toe daar een paar minuten of meer bij stil te staan.

Of geef je reactie via de poll!

Practice what you preach

In Aandachttrekker on augustus 21, 2012 at 3:45 pm

Het is toch zeer geregeld dat ik een cliënt voor me heb zitten die zich geen raad weet met de vrije tijd die gepaard gaat met een ontslag, een ‘in between jobs’ of een periode met weinig opdrachten. Totale chaos, wanorde en rondrennen om de gaten maar te vullen. Want, zo is het westerse credo, we moeten wel nuttig zijn. Het is toch te zot voor woorden om maar gewoon even niets te gaan zitten doen? Kortom: rust is onrust.

En hoe helder is het vaak, voor mij als coach, om van de andere zijde te zien dat het precies op het juiste moment komt. Als ik iemand begeleid komt het geregeld voor dat iemand nog heel druk is in de huidige baan of met allerlei opdrachten en tijdens een coachingstraject onverwacht zonder werk komt te zitten: rust dus. En altijd precies op het juiste moment.

Een moment dat er tijd nodig is voor reflectie, verveling, genieten, overgeven aan wat er is. De rust die ontstaat is dan ronduit hulp, en zo breng ik het ook aan mijn cliënten. Zelfs als het niet gewenst is, of misschien juist als het niet gewenst is, is vrije tijd zo behulpzaam. Het brengt namelijk altijd goede dingen. Ik kan oprecht zeggen dat ik nooit het tegendeel heb gezien. Rust komt altijd als het nodig is. Rust is hulp.

Dat vol overtuiging en gezond verstand gezegd hebbende: vrije tijd die gepaard gaat met de rust in de zomermaanden is bijzonder ongemakkelijk voor mij!

Ik merk dat ik mezelf al drie weken (na een welverdiende vakantie) geregeld op loop te vreten dat ik wat wil doen. Ik heb gewoon zin om lekker aan de slag te zijn! De dynamiek van teams, mensen spreken, groepen ontmoeten, nadenken over nieuwe programma’s of trainingen. “Ik ben hier hoor!”, wil ik de wereld wel even toeschreeuwen. De individuele trajecten lopen gewoon door, maar ook die cliënten zijn vanzelfsprekend een aantal weken weg. Dus de agenda is wat je kunt noemen ‘gemoedelijk’. Niets aan de hand, lekker ontspannen werken, mooie ontwikkelingen. En ik zie voor de komende maanden al allerlei mooie projecten op me afkomen. Maar nergens is haast bij. Niets hoeft en er is nul druk.

Pardon?! Nul druk? Kan ik alsjeblieft even stressen om deadlines, moeilijke situaties en alle opdrachten in elkaar proberen te passen? Dat voelt namelijk altijd zo lekker. Want met dit mooie weer een koffietje (of drie) nemen en op mijn gemakje de krant lezen, of mijn kinderen op tijd bij de oppas ophalen, of de tuin een beetje sproeien: dat voelt bijzonder ongemakkelijk.

Tot ik vanmorgen ineens glimlachend de trap opliep naar mijn werkkamer. ‘Practice what you preach, lady,’ dacht ik. Deze rust is hulp. Het komt altijd als het nodig is.

Oh ja.

Dus vandaag besluit ik om te genieten van de tijd die ik over heb en het mooie weer dat door de open ramen naar binnen lijkt te stromen. Ik geef me over aan de dag en de tijd die ik heb. En ik zie wel wat er komt. Er komt namelijk altijd iets goeds uit.

Fijn hoor, rust.